STARI BIHAĆ: Grad Brekovica 1330-1838

Na strmoj uzvisini, iznad lijeve obale Une sjeveroistočno od Bihaća, još su vidljivi ostaci srednjovjekovnog grada Brekovice. Nalazi se na lokalitetu sadašnjeg sela Brekovice. 

Grad se prvi put spominje u historijskim izvorima 1330. Godine, ali se sa sigurnošću može tvrditi da je I ranije postojao kao kraljevski grad. Ugarski kralj Sigismund dao je Brekovicu pod upravu grada Sokola (Sokolca) kod Bihaća.

Godine 1436. Ovaj grad je došao u vlasništvo plemića Nikole Blagajskog.

Pred kraj XV Brekovica je prešla u vlasništvo plemićke porodice Kobasića. Prvi Kobasići kao vlasnici Brekovice spominju se braća Matko I Jurko 1488. Godine.
Početkom XVI stoljeća Brekovicom je upravljao Andrija Kobasić, koji je bio u sukobu sa bužimskim vlastelinom Ivanom Keglevićem.

Iz plemićke porodice Kobasića naročito je bio znamenit Ivan Kobasić, koji je učestvovao  na saboru u Cetinu (Cetingradu) 1527. Godine kad je hrvatsko plemstvo izabralo Ferdinanda Habsburškog za svog kralja. Tako se u povelji cetinskog sabora od  1. Januara 1527. Godine spominje i ime srednjovjekovnog grada Brekovice.Kasnije je kralj Ferdinand Habsburški u znak priznanja za zasluge Ivanu Kobasiću, poklonio mu imanje Kralje kod Bišća (Bihaća).

Sve do 1580. godine Brekovica je ostala u posjedu Kobasića. Te godine poginuo je zadnji potomak ove znamenite plemićke porodice, pa je Brekovica prema oporuci pripala u vlasništvo sinova Katarine Šubić – Peranske. Tadašnji bihaćki kapetan Sebastijan Lamberg nije priznavao tu oporuku nego je preuzeo grad Brekovicu.

Brekovica je tada bilau sastavu Bihaćke kapetanije I imala je stalnu vojnu gradsku posadu , koja se sastojala od 10 do 20 ljudi.
Godine 1584. Osmanska vojska pod komandom krajiškog sandžakbega MEmi-bega namjeravala je osvojiti Brekovicu I u nju premjestiri svoju posadu iz Orošca. Tada je karlovački general grof. Josip Turn razorio Brekovicu, da nebi pala u ruke Osmanlija.

Godine 1625. Prilikom utvrđivanja državne granice između Habsburške monarhije i Osmanskog carstva, zaključeno je da Brekovica ostane pusta I nenaseljena, ali nakon deset godina osmanska vlast je popravila grad I smjestila u njega stalnu vojnu posadu.

Oko 1719. godine dizdar (zapovijednik posade) utvrđenog grada Brekovice bio je Zulfikar-aga

Godine 1835. Brekovica je imala svoju stalnu posadu sve do 1838. godine ovaj srednjovjekovni grad bio je u ispravnom stanju.

 

10841469_1542501389363275_209035929_n

IZVOR: STARI BIHAĆ (1260 – 1940) 

Džafer Mahmutović,

Izdanje BIHAĆ 2001.

 

 




Komentariši

Vaša email adresa neće biti objavljivana. Neophodna polja su označena sa *