STARI BIHAĆ: Grad Brekovica 1330-1838

1081

Na strmoj uzvisini, iznad lijeve obale Une sjeveroistočno od Bihaća, još su vidljivi ostaci srednjovjekovnog grada Brekovice. Nalazi se na lokalitetu sadašnjeg sela Brekovice. 

Grad se prvi put spominje u historijskim izvorima 1330. Godine, ali se sa sigurnošću može tvrditi da je I ranije postojao kao kraljevski grad. Ugarski kralj Sigismund dao je Brekovicu pod upravu grada Sokola (Sokolca) kod Bihaća.

Godine 1436. Ovaj grad je došao u vlasništvo plemića Nikole Blagajskog.

Pred kraj XV Brekovica je prešla u vlasništvo plemićke porodice Kobasića. Prvi Kobasići kao vlasnici Brekovice spominju se braća Matko I Jurko 1488. Godine.
Početkom XVI stoljeća Brekovicom je upravljao Andrija Kobasić, koji je bio u sukobu sa bužimskim vlastelinom Ivanom Keglevićem.

Iz plemićke porodice Kobasića naročito je bio znamenit Ivan Kobasić, koji je učestvovao  na saboru u Cetinu (Cetingradu) 1527. Godine kad je hrvatsko plemstvo izabralo Ferdinanda Habsburškog za svog kralja. Tako se u povelji cetinskog sabora od  1. Januara 1527. Godine spominje i ime srednjovjekovnog grada Brekovice.Kasnije je kralj Ferdinand Habsburški u znak priznanja za zasluge Ivanu Kobasiću, poklonio mu imanje Kralje kod Bišća (Bihaća).

Sve do 1580. godine Brekovica je ostala u posjedu Kobasića. Te godine poginuo je zadnji potomak ove znamenite plemićke porodice, pa je Brekovica prema oporuci pripala u vlasništvo sinova Katarine Šubić – Peranske. Tadašnji bihaćki kapetan Sebastijan Lamberg nije priznavao tu oporuku nego je preuzeo grad Brekovicu.

Brekovica je tada bilau sastavu Bihaćke kapetanije I imala je stalnu vojnu gradsku posadu , koja se sastojala od 10 do 20 ljudi.
Godine 1584. Osmanska vojska pod komandom krajiškog sandžakbega MEmi-bega namjeravala je osvojiti Brekovicu I u nju premjestiri svoju posadu iz Orošca. Tada je karlovački general grof. Josip Turn razorio Brekovicu, da nebi pala u ruke Osmanlija.

Godine 1625. Prilikom utvrđivanja državne granice između Habsburške monarhije i Osmanskog carstva, zaključeno je da Brekovica ostane pusta I nenaseljena, ali nakon deset godina osmanska vlast je popravila grad I smjestila u njega stalnu vojnu posadu.

Oko 1719. godine dizdar (zapovijednik posade) utvrđenog grada Brekovice bio je Zulfikar-aga

Godine 1835. Brekovica je imala svoju stalnu posadu sve do 1838. godine ovaj srednjovjekovni grad bio je u ispravnom stanju.

 

10841469_1542501389363275_209035929_n

IZVOR: STARI BIHAĆ (1260 – 1940) 

Džafer Mahmutović,

Izdanje BIHAĆ 2001.

 

 




Komentariši

Vaša email adresa neće biti objavljivana. Neophodna polja su označena sa *